Queenstown i Otago
Queenston jest położone w przepięknym rejonie Wyspy Południowej, w otoczeniu jezior i gór. Nazywane perłą nowozelandzkiej turystyki pełni funkcję całorocznego wytwornego kurortu, którego nazwa kojarzy się przede wszystkim z różnymi sposobami uprawiania sportów wodnych. Żeby poznać miasto, najlepiej je oglądać z Bob’s Peak, gdzie wjeżdża się kolejką linową. Natomiast wyciąg krzesełkowy prowadzi na sam wierzchołek Brecon Street, gdzie znajduje się Kiwi and Birdlife Park, w którym można podziwiać zagrożone gatunki ptaków, jak szczudłak nowozelandzki.
Półwysep Otago
Queenston leży w samym sercu półwyspu Otago. Półwysep ma niepowtarzalny charakter, który wyraźnie odróżnia je od pozostałych części kraju. Na zachodzie dominują nad nim niektóre spośród najpiękniejszych szczytów Alp Południowych, wyrastające ponad głębokimi jeziorami lodowcowymi. Jednak największe znaczenie ma tu niezwykły krajobraz wyrzeźbiony i wygładzony w łupkach mikowych, z których zbudowany jest płaskowyż. W suchym kontynentalnym klimacie w centralnej części płaskowyżu czystość powietrza podkreśla grę światła. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, jakie wywiera surowy, słabo krajobraz błyszczący różnymi odcieniami brązu, ochry i sjeny. Ten efekt od pokoleń ściąga tu pejzażystów. Sama sceneria nie wystarczyłaby, żeby skłonić ludzi do odwiedzania tego zakątka. W ciągu dziewięciu wieków ludzkiej obecności na tych terenach, przynętą ściągającą osadników do Otago były: ptaki moa, jadeit, pastwiska, złoto, hydroenergia, a obecnie turystyka. W XIX wieku na półwysep licznie przybywali Europejczycy skuszeni złotem. Szybko płynące rzeki okolic Queenston są doskonałym miejscem do raftingu i wypraw motorówką jet-boat. Z Queenston samoloty wycieczkowe i helikoptery wyruszają na trasy zaliczane do najbardziej widowiskowych na świecie, prowadzące ponad jeziorami, górami i fiordami.
Wakatipu to chyba najbardziej zapadające w pamięć i pełne tajemnic jezioro półwyspu Otago. Pobudza wyobraźnię swoim wężowym kształtem i jakby rytmicznym „oddychaniem”. Według pradawnej maoryskiej legendy jest „jamą potwora”, która powstała, kiedy dzielny i odważny młodzieniec podpalił ciało śpiącego olbrzyma. Ogień stopił lód, a spływająca woda wypełniła 80 – kilometrową rynnę i w ten sposób powstało jezioro. W rzeczywistości wszystkie trzy główne jeziora półwyspu Otago (Wakatipu, Wanaka,i Hawea ) zostały wyżłobione przez lodowce. Na południu półwyspu leżą nieduże miasteczka pamiętające czasy poszukiwaczy złota. Należą do nich: Lawrence, Naseby i St Bathans.
Dunedin
Miasto to było niegdyś dużym ośrodkiem finansowym półwyspu.
Dunedin położone jest na końcu zatoki, przedzielone zielonym pasmem morskiej wody, pełne uroczych i niepowtarzalnych domów krytych łupkowymi dachówkami i blachą, wieżyczek, kominów i kościołów, wspaniałych budynków wiktoriańskich i edwardiańskich. Zwiedzanie najlepiej zacząć od przystani Otago Harbour, 20 – kilometrowego płytkiego fiordu, w którym po maoryskich pirogach, statkach wielorybników i trójmasztowcach miejsce zajęły statki handlowe. Wokół poprzecinanych drogami okolic portu ciągną się zielone, malownicze wzgórza. Jest wśród nich wygasły wulkan Harbour Cone oraz zawsze schowany w chmurach 680 – metrowy Mount Cargill.
Dunedin słynie jako szkockie i wiktoriańskie miasto Nowej Zelandii. Zwiedzanie miasta najlepiej zacząć od Octagon w centrum miasta, gdzie zbiegają się ulice Princess i George. Wysokie liściaste drzewa i trawniki otoczone zabytkowymi budynkami czynią to miejsce wyjątkowe. W zespole odnowionych wiktoriańskich budynków znajduje się Dunedin Public Art Gallery, która prezentuje dużą kolekcję XVIII – I XIX – wiecznych angielskich akwarel. Na północ od galerii wznosi się anglikańska St Paul’s Cathedral, której wysokie na 40 m gotyckie filary podpierają jedyne w Nowej Zelandii kamienne sklepienie nawy głównej. Zbudowano ją w 1919 r. W całości z kamienia wydobywanego w okolicach Oamaru. Poza granicami Dunedin znajdują się wspaniałe zabytki i zakątki krajobrazowe.80 km na północ leżą przy brzegu ogromne, kuliste Moeraki Boulders – niezwykłe, poruszające wyobraźnię głazy. Niektórym przywodzą na myśl „ kule szatana”. Naprawdę powstały na skutek erozji brzegu zbudowanego z mułowców. Zarówno na północ jak i na południe od Dunedine rozciągają się przepiękne krajobrazowo okolice, stosunkowo rzadko zaludnione. W Taieri River Gorge motorówki i tratwy zabierają szukających wrażeń turystów na szalone przejażdżki wzdłuż porośniętych buszem dzikich brzegów.