Southland
Southland jest rejonem stanowiącym zaplecze Wyspy Południowej dzięki bogatym terenom uprawnym. Po wkroczeniu w piękny, choć odrealniony krajobraz Southland, uczucie, że dotarło się na koniec niesamowicie pięknego świata jest jak najbardziej usprawiedliwione. Na samym początku wędrówki onieśmiela rozległość tego terenu, a mianowicie szerokie, otwarte i niezmierzone przestrzenie wypełnione ostrym światłem, które niezmiernie pobudzało wyobraźnię malarzy z początków epoki europejskiej. Cały region pełen jest kontrastów. Na Zachodnim Wybrzeżu głębokie fiordy wcinają się w zbocza wysokich gór, a ośnieżone szczyty strzelają w niebo z rozległych, porośniętych buszem dolin na obszarze słusznie nazwanym Fiordland. W głębi lądu dwie ogromne równiny – od których z czasem zaczął zależeć dobrobyt- otaczają komercyjne serce tych terenów, miasto Invercargill, sięgające południowych i południowo – wschodnich brzegów wyspy.
W Ivencargill projektanci miasta hojnie gospodarowali miejscem przeznaczonym na drogi i budynki użyteczności publicznej. Największą atrakcją miasta jest Southland Museum and Art Gallery, gdzie znajdują się wystawy poświęcone Maorysom, historii i sztuce, ale jako powód wizyta wystarcza już sama ekspozycja dotycząca rejonu subantartycznego, grupy wysp pomiędzy Nową Zelandią i Antarktydą. Innym przebojem tego muzeum jest „ hattearium”, w którym można się przyjrzeć hatteriom – ostatnim ocalałym gadom z ery dinozaurów, żyjących na wolności w dużym naturalnym rezerwacie. Około 6 km na południe od centrum rozciąga się Oreti Beach, długa piaszczysta plaża, popularna wśród wytrzymałych autochtonów jako miejsce do pływania, żeglowania i jazdy na nartach wodnych. Słynie również z powodu rzadkich, doskonałych małż toheroa, osiągających długość do 15 cm.W Foveaux Strait wyławia się z dna morza ostrygi Bluff, narodowy skarb kulinarny Nowej Zelandii. Bluff to ostatni port na południu Nowej Zelandii. Następny przystanek na południu to Wyspa Stewart. Dalej rozciągają się wody subantarktyczne. Nie sposób przecenić znaczenia Bluff jako portu. Duże statki cumują przy wielkiej sztucznej wyspie na jego wodach, a przeładunek trwa przez całą dobę. Przy końcu drogi z Invercargill leżą szczątki skamieniałego lasu, zakopanego miliony lat temu w miejscu nazywanym Curio Bay.